नूर भाग ५

ऊ

4संकोचलेली नूर गाडीत फारस काही बोलू शकत नव्हती. पण अनिष नी तिच्या  दिसण्याच कौतुक केलं, तो एक बि़झनेसमँन होता. आणि लोकल लोकांना आपलंसं केल्यावरच त्याचे दोन्ही ़धंदे व्यवस्थित चालणार होते. पण नूर बाबत तो पूर्ण वेगळ्या विचाराचा होता. तिथे त्याची भावनिक गुंतवणूक झाली होती. ती इतरांहून वेगळी होती. तिच्याच बागायती मध्ये ती स्वाभिमानाने काम करत होती. त्याची गोष्ट ह्याहून वेगळी नव्हती. नूर जे जिवन जगत होती, ते त्याच्या आई सारखं होतं म्हणजे त्यालाही आई़शिवाय दुसरं कुणी नव्हतं, तो  मोठा झाला होता. ते त्याच्या बुद्धीमत्तेवर व अचूक निर्णयक्षमतेवर झाला होता. तोही अनाथासारखाच वाढला होता. तो इथे आपलं गाव सोडून स्थाईक होण्यासाठी आला होता. तो नूर व तिच्या मुलाची जबाबदारी घ्यायला तयार झाला होता. खर तर आजच्या पार्टीत च तो ते जाहीर करणार होता. पण  त्याची  आई गावातील सर्व व्यवहार आटपून येवू शकली नाही. आणि त्यामुळे त्याला नूरशीही व्यवस्थित बोलता आले  नव्हते. 

नूरच्या घराच्या थोड्या लाब अंतरावर त्याने गाडी थांबवली ,व बोलायला सुरूवात केली. मी तूझी व तूझ्या मुलाची जबाबदारी  घ्यायला तयार आहे सांगून, त्याने आपल्या खिशातून डायमंड रिंग काढली व तिला  ह्या आठवड्यातच तूझ्या वडिलांना भेटायला मी माझी आई घेवून येतो. तो पर्यंत ही अंगठी प्रेमाची भेट म्हणून तूझ्या बोटात राहू दे सांगितलं. नूर सठी हा एक आश्चर्याच धक्का होता. तिला हे सर्व स्वप्नवत वाटत होतं. 

रविवारची 💛 सोनेरी सकाळ उजाडली नूर ने अंगण सारवले. छान सुबक रांगोळी दारात काढली. ओट्यावर बांध लेल्या बकर्या झाडाजवळ बांधल्या घर धुवून पुसून स्वच्छ केलं. बाळाला न्हाउ माखू घालून छान नटवलं,स्वत: नहाणं आटपून तयार झाली. बाबाला जाणीव करून दिली. वडीलही नीटनेटके कपडे घालून तयार झाले.

नूरच्या दारात गाडी थांबली, त्यातून एक वृद्ध स्त्री बाहेर पडली. तिने सिल्कची सोनेरी किनार असलेली पांढरी शुभ्र साडी परिधान केली होती. चेहर्यावर सोनेरी कडा असलेला चश्मा घातला होता. अर्थात ती अनिषची आई होती. बरोबर अनिषही गाडीतून उतरला, त्याने हलकेच झाडाखाली बांधलेल्या बकरीच्या पिल्लाला(कोकरू)हात ✋लावला. बकरीने शहारून बँ... केलं. दोघही नूरच्या घरात शिरली..... 

समाप्त. 

❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤