Marathi literature

 फुलांचा सुहास सर्वकडे पसरला होता, इकडे तिकडे फुलपाखरे उडत होती, आपल्या आवडत्या फुलांतून मध प्राशन करत होती, अचानक तिथे एक काळा भुंगा आला, सर्वाना तो पाहून त्याची दहशतच वाटली, त्याने सर्व फुलांना दरडावून सांगितले ही फुलांची बाग माझी आहे, तूम्ही, चतुर , टाचणी फुलपाखरे ह्यांना  बागेत येण्यास मज्जाव करा, फुलांना तर फुलपाखरे मधमाशीच प्रिय होती, मग त्यांनी तसं करायला नकार दिला त्याचा परिणाम भूंग्यांने त्यांना जर बागेत आलात तर मी तुमचे पंख तोडेन सांगितले आणि भितीने फुलपाखरे व इतर किटक बागेत येण्याचे बंद केले, आता  बागेत फक्त लहान मोठे भुंगेच होते, फुलांचा रस पिताना ते त्यांच्या तीक्ष्ण डंखाने फुलांच्या पाकळ्या फाडत, फुलांचा जीव घाबराघुबरा  होई पण त्यांना मदत करायला कुणीच नव्हते , अशा वेळी कमळ फूलाने मनाशीच विचार केला, आपणच आपल्याला काहीतरी मदत करायला हवी. एक मोठ्ठा भुंगा मोठ्याशा कमळावर येवून बसला,  ते पाहून छोटे छोटे भुंगे ही कमळाच्या  इतर फुलांवर बसले व मध प्राशन  करू लागले, त्यावर मोठा, भुंगा म्हणाला तुम्ही  जर आम्हाला  इजा करणार नसाल तर आमचीही ...

   जतिन सर्व पाहुण्यांना  सोडायला गेट पर्यत आला आणि गार्ड ने त्याच्याकडे केतकीने  दिलेले कार्ड  दिले,  त्याने दुपारपासून नाव लक्षात ठेवूनही आयत्यावेळी  तो विसरला,  जतिने घाई घाईत त्याने ते पँन्टच्या खिशात कोंबले, व गाडीच्या खिडकीतून  बोलताना मध्येच गार्डला पैसे द्यायला खिशातून व्हँलेट बाहेर काढले, त्या च्या नकळत ते कार्ड  खाली पडले, लगेच लक्ष गेले असते तर उचलता आले असते, पण वार्याने उडाले, गाडीतल्या पाहुण्याला। बाय बाय करून तो घरी आला, पैशाचे पाकीट काढून  सर्व खिसे तपासले अगदी गेटपर्यत जावून रस्त्यावर  पडले आहे का पाहिले, जशी केतकी त्याच्या आयुष्यातून दूर गेली होती तसेच ते कार्डही  उडून गेले होते, त्याने घड्याळ्यात पाहीले, 5:30 होवून गेले होते, अजून सरकारी कार्यालय बंद व्हायला 1/2 तास होता, तो तसाच गार्डपाशी गेला, ती दिसायला सुंदर होती का विचारले, तिने काय पेहराव घातला होता विचारले, केतकी नेहमी पंजाबी सूट घालते तेव्हा  साडीत आलेली नक्कीच केतकी नव्हती तरीही तो  थोड्याच वेळात  सरकारी कार्यालयात पोहचला बहुतेक स...

  सोमवार दिवस उजाडला,  आज केतकीला आँफीस  मध्ये आदिवासी पाडयतील गार्हाणी  ऐकायची होती, ठरल्या प्रमाणे  आँफीस मध्ये  सर्वाना  बोलायची संधी मिळणार होती, प्रत्येकजण आपले गाऱ्हाणे  सांगत होते, तिचे असिस्टंट  नाव, पत्यासकट , तक्रार टिपून घेत  होते, एक एक माणूस पूढे सरकत  होता, आणि अचानक एक आदिवासी महिला तिच्या लहान मुलांसह तिथे आली, त्यांच्या वस्तीचा प्रमुख  तिच्या प्रियकर त्या वस्ती प्रमुखाचा मुला बरोबर लग्न करू देत नव्हता त्यांच्या  जातीतील  रितीरिवाजाप्रमाणे  तीला लग्ना आधी मुल झाले म्हणून तिला मारायचा प्रयत्न  झाला होता. घाबरून तिचे आईवडील  तिला तक्रार करायला   जिल्हाअधिकारी  कार्यालयात आले होते त्या वस्ती प्रमुखाला, त्याच्या मुलाला कार्यालयात. बोलवून घेतले, त्याने  कार्यालयाबाहेर त्याची प्रचंड काठ्या  हत्यार घेवून शक्ती  प्रदर्शन  करायला व दबाव आणायला  माणसं घेवून आला, वातावरणात तणाव निर्माण  झाला, पोलिस फौज लावायला  लागली, सर्वांच लक्ष केतकी आता कसा निर्...

 तिने गाडी परत  जतिनच्या नव्या पत्यावर वळवायला  सांगितली, मध्येच बरोबर असलेली lady peon व driver ला लंच साठी गाडी धाब्यावर थांबवली,  तिथे तुम्ही  सुट्टीच्या दिवशी पण काम करता का विचारले, पण केतकीने हसून त्याचे उत्तर टाळले व तुम्हाला  आजचा extra payment माझ्या payment मधून आवश्यक  मिळेल सांंगितले , त्यावर ती  केतकीकडे पाहून म्हणाली, मॅडम त्यासाठी नाही म्हणत ,तिच्याबरोबर गप्पा मारून केतकी थोडी रिलॅक्स झाली. आज तीने खूप गंभीर होवून काहीतरी निर्णय घेतला होता. गाडी जतिनच्या बंगल्याच्य अलिकडे उभी केली, व दोघांना मी येते एक अर्धा तासात म्हणून  मोठ कंपाऊंड  असलेल्या  फाटकातून आत आली आतल्या लाँनवर  दोन तीन भल्यामोठ्या गाड्या उभ्या  होत्या, बंगला  प्रशस्त  होता, तिथल्या गार्डने अदबीने  केतकीची चौकशी केली, आत पाहुणे होते, व काही फंक्शन होते की नाही माहीत नव्हते पण  तो  आत पाहुन येतो,  म्हणाला व  10 -15 मिनीटे,  गेली तरी आला नाही, तिला  परत फिरावं वाटल तेवढ्यात  तो गार्ड  बाहेर आल...

    साधारण एक महिन्यांनी शुक्रवारी   अचानक मकरंदच फोन आला, केतकीला येत्या रविवारी संध्याकाळी घरी तूला जेवायला यायचं आहे, नको नको करताना मकरंद ऐकत नाही म्हंटल्यावर केतकीने यायचं कबूल  केलं..... संध्याकाळी परत छानशी साडी नेसून केतकी मकरंदकडे घरी जायला निघाली रात्रीच्या जेवणासाठी म्हंटल्यावर बरोबर तिने आशूला घेतलं   व फोर व्हीलर काढून एक स्वीट बाँक्स  घेवून व छोटा बुके घेवून त्या अर्धा तासांत पोहचल्या. फ्लँटला खुपच प्रशस्त होता. छान सजवला होता केतकीने दिलेले  झुंबर हाँल मध्ये दिमाखात लावलेलं होतं, आणि ते हाँलची शोभा वाढवत होतं, मकरंदची आई  मकरंदची बायको आणि त्यांची कामवाली किचनमध्ये  जेवणाच्या  तयारीत  होते, मकरंदचे बाबा हाँलमध्येच पुस्तक वाचत बसले होते, केतकी गेल्या गेल्या मकरंद हाँलमध्ये  आला.मकरंदची आई पाणी घेवून आली.केतकी व आशु मकरंदच्या आई बाबाच्या पाया पडली. एवढ्यात मकरंदची बायको नवी नवरी सरबत घेवून आली. कामवाली हळदीकुंकूच तबक व फूल घेवून आली. फुलांचा दरवळ मन प्रसन्न  करून गेला.   तिने सासूला केतकीला...

 मकरंदचं लग्न आटपून केतकी व आशू घरी आले, साधारण तेव्हा रात्रीचे अकरा वाजून गेले होते,  ती बाल्कनीत झोप येत नाही म्हणून पुस्तक  वाचत बसली, आणि पुस्तक वाचता वाचता ती भूतकाळात शिरली़......  तीला खुर्चीत झोप लागली पाना आडून डोकावणारे पहाटेची कोवळी किरणे पक्षांचा किलबिलाट ,ह्यांनी केतकीची झोप चाळवली, आपण बाल्कनीत खुर्चीत झोपलो, आपण पूर्ण  आपल्या मागील घटनांचा आढावा घेतला. हे आठवून किंचीत हसू उमटलं, आज तिने मुद्दाम रजा टाकली होती त्यामुळे  तिला आँफीसला जायला तयार व्हायचं नव्हतं,  थोड्याच वेळात आशु तिला उठवायला येईल हे तिला माहीत होते, तीने दिवा मागवला, आणि आत येवून बेड वर झोपली.    क्रमशः वर्षा पाटील .©️®️🌹

 आशूला घेवून काका काकी कुठल्याशा शेतजारच्यांकडे पूजेच्या कार्यक्रमाला  गेली, आज नेमकं केतकीला काही काम नव्हतं, आज वाचन करायलाही  मन लागत नव्हतं,  केतकी तयार होवून फेरफटका मारून यावं म्हणून  माँल मध्ये गेली आणि अचानक तिला मकरंद दिसला नक्की  तोच आहे का ती न्याहाळून  पाहु लागली हां तोच होता, त्यांनीही तिला पाहीलं होत व झपाट्याने तो तिच्याकडेच येत होता. अरे! मकरंद तू इथे कुठे?  काय करतोस ?सध्या ! त्याने म्हंटल  अग धीर धर थोडा तूला पाहिल्यावर  धावतच तूला भेटायला आलो. अगं तूझ्या घरी मी जावून आलो, आई बाबा भेटले त्यांच्याकडून तुझा पत्ता घेवून आलो. बरं झालं तू मँलमध्ये भेटलीस,आता घरी येत नाही. तेव्हा पत्रिका छापून आल्या नव्हत्या म्हणून फक्त कच्छ टिपण आई वडिलांना आमंत्रण  देवून आलो.तू इथे भेटलीस,  इथे पत्रिका देतो ,लग्नाला नक्की ये.. . . .. . ..  क्रमशः वर्षा पाटील .©️®️🌹

 आता केतकीच्या जाॅबला जवळ जवळ  चार वर्ष पूर्ण  व्हायला आली होती,  आता शहरात चांगल्या ठिकाणी केतकी आशू साठी शाळा, आणि जवळपास जागा शोधत होती. .शोधत असतानाच एक छोट टुमूकदार घर केतकीला आवडलं आणि त्याचा मालक ते चांगल्या किंमतीत द्यायला  तयार पण झाला. घराच्या सभोवताली  झाडे होती,  पूढे मागे अंगण होते.मेन म्हणजे घराला पायर्‍या चढताच एक काँमन ओटा होता आणि दोन बाजूला दोन प्रवेश द्वार  आणि पाठीमागे  एक किचन व वरती 1रूम व  त्याला धरुन बाल्कनी, केतकीने वरची रुम बेड रुम म्हणून केली त्यात फर्निचर  केले, खाली स्टडी रुम व हाँल, शेजारी ,काका काकू व आशू अर्थात आशू लहान असे पर्यत त्यांना ती जागा पुरेशी  होती किचन फूल फर्निश करून त्यात डायनिंग हाॅल  होता. संध्याकाळचे जेवण सर्व एकत्र करत .केतकीचा बराचसा वेळ फाईल स्टडी करण्यात जाई, व काकूला हाताखाली कामाला बाई ठेवल्यामुळे  तीला जेवण खेरीज काम नसे, काका बाजारहाट व गार्डनींग करण्यात वेळ घालवत बाकी उरलेला वेळ तिघंही ज्याला जसा जमेल तसा आशु बरोबर घालवत.  आई बाबा मात्र केतकीच्या वर संशोधना...

 दिवस भराभर निघून जात होते, सर्वांचे जीवनमान  असच पूढे सरकत होते, म्हणता म्हणता आशु अडीच वर्षाची  झाली आणि केतकीने काँर्टर  सोडायचा निर्णय घेतला, तिने आशूला शाळेत घालायचं ठरवलं,आणि तिच्या आई बाबांना नीट काहीतरी निर्णय  केतकी कडून हवा होता, केतकीने सर्व गावी ठरवायचे ठरवले, मामा, मामीने गावी आजी आजोबांना  भेटायला यायला नकार दिला, आई, बाबा, मोठे काका, आजी आजोबा, आणि दोन्ही काका काकू  केतकी आणि छोटी  आशु सारे घरी गावी जमले, आई बाबांनी त्यांच्या स्वताच्या घरी रहायचे ठरवले, ज्या काका काकूंना मुल नव्हते त्यांनी आशूला स्वतःचं नाव देवून घरातल्या घरात दत्तक  घ्यायचे ठरवले ,केतकीने नाव बदलले नव्हते, त्यामुळे तीला इतर काही प्रश्न नव्हता घरखर्चाचा प्रश्नच नव्हता। केतकीला चांगली सॅलरी होती, घरचं काका काकूंना उत्पन्न होत  त्यांनी आता ठेकेदारीची कामं पण बंद केलं होतं, आणि ते घरातील मळ्यात मदत करायचे ते केतकी सोबत रहायला तयार झाले. म्हणजे आशू , आता आईच्या देखभाली  खाली तयार झाली तरी ती मुलगी म्हणून काका काकूचीं  असणार होती, कुणी काही विचारणार न...

 मुलीचं नाव खंर तर ठेवायचं राहून गेलं होतं, कारण तसं कुणाला काही  कळणार नसलं तरी नाव लिहीताना  प्रश्न निर्माण  होणार होता, मामा, मामी मुलीला  पहायच्या निमित्ताने आले आणि  आईने निदान मुलीला पाळण्यात घालून काढूया ठरवलं,तसं केतकीला  सांगून अनायासे दुसरा दिवस रविवार होता, तिघींच खरेदीला गेल्या  असत्या  पण  प्रत्येकीला   काहींन काही गिफ्ट घ्यायचे होते, व त्या साठी सर्वांना केतकी बरोबर हवी होती. शनिवारी  आई, काकू, आणि मामी  तिघींनी मिळून सर्व  तयारी केली. संध्याकाळी  केतकी कामावरून आल्यावर सर्वजण गाडीत बसून खरेदीला गेले प्रथम बारश्याच्या  सामानाची खरेदी करून नंतर कपड्यांची खरेदी करायला गेले, छोटे छोटे सुंदर असे खूप सारे ड्रेस  घेतले, त्यातच  driverच्या अधिवासी  मुलीसाठी दोन ड्रेस व दागिन्यांचा  दुकानातून तिच्यासाठी पैजण घेतले, मामा मामींनी हातातील ब्रेसलेट तर काका काकूंनी आजी आजोबा कडून चेन व स्वताकडून छानसे कानातले घेतले, आई बाबांनी कमरेतली सोन्याची चेन व पैजण घेतले, छोटीला लहान असतानाच ख...

 अशा घटनांचा बोभाटा होत नाही, तसचं त्या दूरच्या ठिकाणीच  लपवून ठेवल्या जातात, कारण चुकांना क्षमा नसते, आणि समाज लवकर रियाक्ट होतो,  जतिनचा विषय घरात निघणं शक्य नव्हतं, त्याच लग्न घरातील दबावामुळे, त्याला contract  दिल्याच्या कारणामुळे  जमले असेल हे ठिक पण तरीही तिने दिलेलं कार्ड ,  सांगितले नाव हे लक्षात ठेवून तरी त्याने फोन करायला हवा होता.  जस जसे दिवस जात होते तसे काका, काकी, आई, बाबा ह्यांच टेन्शन वाढू लागलं अशातच केतकीच्या नकळत एक दिवस आईने  मामाला फोन करून बोलावंल,केतकी कार्यालयात होती, तेव्हा मामा ,मामी आले,मामा नाखूष होता, दुपारचं जेवण झालं आणि आईने त्याला सगळा वृतांत कथन केला, तेव्हा मामा खूपच नमला,  कारण जाणारा गेला, आपल्या मुलीच जिवन उध्वस्त करून गेला, त्यावर उपाय असचं तिला कुणी स्वीकारणारा मिळाला तर तेही तिच्या तेवढ्याच जोडीचा हवा, मामाला आईने म्हणूनच राजच्या घरी सांगू नका कारण आपल्या नातवाच्या ओढीने ते सतत येत राहतील आणि केतकीला संसार बसवणं शक्य होणार नाही.  मामा विचारमग्न  झाला, संध्याकाळी  निघणार होता, ते कँन्सल...

 लंच नंतर गाडी काढून केतकी स्टाफ सहीत जतिनच्या साईटवर गेली. एरव्ही लहान मोठ्या काँट्रॅक्ट साठी फक्त सहकारी  गेले तरी  चालले असते. , पण  कोट्यावधीचे काम असताना नंतर काही झालं तर अडचण नको म्हणून ती स्वतः गेली. काही विपरीत घडू नये, म्हणून ती स्वतः  हजर राहीली, त्यात साँफ्ट काँर्नर  होताच पण स्वताच्या  दृष्टीनेही योग्य होतं, जे काही ती सहन करत होती. त्याला सर्वस्वी तोच जबाबदार  होता. त्यामुळे त्याच्यावर विश्वासून  राहून तीला मुळीच चालणार नव्हतं , यदाकदाचीत परत त्याच्याकडूनच ती अडचणीत येवू शकत होती. ती साईटवर पोहचली. तिथे त्यांच्या स्वागताला जतीनचे इंजिनिअर, व इतर स्टाफ होता, जतिन मात्र नव्हता, त्यामुळे  त्यांना  हवी तशी पडताळणी करता आली, त्यात जागा, मटेरियल, काम कंप्लिट होण्याचा अवधी,  ह्याचा समावेश होता,  एवढ मोठ टेंडर भरलं तो उपस्थित  नाही,, असा शेरा मारून फाईल  पेंडीग म्हणून शेरा मारला, व  असे करत असताना तिने  स्वताची सही व  शिक्का न करता  असिस्टंटला  सही करायला  लावली,  हेतु एवढ...

 मुलगी, घर, आणि  आयुष्यातील घडामोडी बाजूला ठेवून केतकी खुर्ची वर बसली, तात्पुरत्या मुलींनी बरीच काम पूर्ण केली होती. पण तरी बर्याच फायली केतकीची वाट पहात टेबलावर होत्या, नविन काम सुरू करण्याआधी त्या तिला निपटायच्या होत्या, केतकीने बेल मारून लेडी शिपाईला बोलवले, बाहेर डु नाँट डिस्टर्ब चा बोर्ड  लावून निदान लंच टाईम पर्यंत  कुणालाही आत सोडू नकोस सांगितले, व कामाला सुरूवात केली. एक एक फाईल वेगळी करत ती एका फाईलवरील नावाने अडखळलो. जतिन पटवर्धन, कसली फाईल आसेल ? हातातील पेन खाली ठेवत ..तिने दोन्ही हात एकमेकात गुंफले, आणि हनुवटीवर ठेवले, कित्येक विचार मनात उमटले, ही फाईल अडवून आपण त्याची वैयक्तिक  भेट घेवू शकतो,पण मग निदान आणखी एक महीना तरी फाईल तशीच ठेवावी लागेल  कारण त्यांच नुकतच लग्न झालेलं त्यामुळे , तो लगेच फाईल न्यायला येणार नव्हता,  कामात तिला बेपर्वाई आजिबात आवडत नव्हती, तिने फाईल पहायचा विचार केला, फाईल उघडली खुप मोठ काँट्रॅक्ट सँन्शन करायची ती फाईल होती, तीने पाने चाळुन  पाहीली करोडो रुपयांची उलाढाल  त्यात होती, त्यामुळे  साईट विजीट,...

 वेळेवर दारात ठरल्याप्रमाणे  गाडी आली .सुट्टीनंतरचा खूप दिवसानी केतकीचा कार्यालयातील पहिला दिवस होता.  सौम्य दिसणारी पण भारीपैकी केतकीने साडी नेसली. पर्समध्ये  आईने बनवलेला डबा ठेवून घरी आधीच्या काही अभ्यासाला आणलेल्या दुहेरी प्रत असलेल्या फाईल्स घेवून केतकी बाहेर आली, दारात फुललेल्या मोगऱ्याचा गजरा करुन काकू दारातच उभी होती ,तिने केतकीच्या हातावर दही साखर, देवून तिला कुंकू लावून   केतकीच्या केसात गजरा माळला, त्याचा दरवळ इतका छान पसरला होता,  की केतकीचं मन प्रसन्न होवून गेले,  अंगणात आई छोटीला घेवून उभी होती. केतकीने तिच्या गालावर एक पापा घेतला, केतकीचे डोळे पाण्याने  भरून आले, केतकी गाडीत जावून  बसली, कार्यालयाकडे  गाडी भरदाव सुटली.. ..  क्रमशः  वर्षा पाटील ©️®️🌹

 आई, बाबा घरी पोहचले, तो पर्यंत  संध्याकाळ होवून गेली होती. आल्या आल्या बांबानी सगळी पत्र केतकीच्च्या हातात  दिली.  केतकीने एक एक पत्र फोडून वाचले, एक एक ग्रिटींग  पाहीले, सर्व पत्रिका पाहिल्या, आणि तिला आपल्याला एकदाही आपल्याच घरी जायची बुद्धी कशी झाली नाही  हे लक्षात आले. ,बहुतेक ग्रिटींग  व पत्र जतिनने पाठवली होती. दिड वर्षांची ताटातूट म्हणजे खूप काही नव्हते,पण केतकीचं आयुष्य पार बदलून गेले.त्याने प्रत्येक पत्रात फोन नंबर,पत्ता लिहीला होता,त्या दिवशी खूप  महत्त्वाचे काम होतं म्हणून  तो आला नव्हता,पण तो तिला फसवण्यासाठी तिला टाळत नव्हता,सर्वात शेवटी तिने लग्न पत्रिका फोडली लग्न 💒 मागच्या महिन्यातील शेवटच्या तारखेला झाले होते,त्यात एक चिठ्ठी लिहीली होती  💒 आमंत्रण समजून ये,मी अक्षता पडे पर्यंत वाट पाहेन,पण यायचे टाळू नकोस,कारण हाच माझ्याकडे शेवटचा उपाय आहे.मी लग्न ठरवले असले तरी तू तिथे पोहचल्यावर तुझ्याशीच लग्न करेन,पण यायचे टाळू नकोस, पण ती वेळ येणारं नाही. पत्रिका हातात लागताच ताबोडतोब फोन कर.तू असशील तिथे मी येईन.परत तिथे फोन नंबर...

 बाबांना दारात शिरतानाच  पत्रं,पेटीत बरीच पत्रं,अंक सापडले, अर्थात बरीचशी केतकीची होती, त्यांनी ती एकत्र गोळा केली, त्यात,  खूप सार्या लग्न पत्रिकाही होत्या,  एक अतिशय  सुंदर अशी लग्न पत्रिका होती. ती ,सील केलेली  होती. पत्रिका नेहमीच उघडी असते, पण  सील केलेल्या पत्रिकेवर  पोस्टाने मारलेला शिक्का  ही नव्हता , ती कुणीतरी घर बंद म्हणून पत्रपेटीत टाकून गेलेले,असणार! घर सफाई नंतर  दोघेही फ्रेश होवून  दिवा बत्ती केली.. व रात्ररीच्या जेवणाला लागली सोबत गाडीचालक होता, त्याने  केतकीच्या बाबांंना त्याचे स्वताच अंथरूण बाहेर व्हरांड्रयात लावायला सांंगीतले ,त्ययावर केतकीचे बाबा ,म्हणाले आता तुमच्या  कडे  राहून आम्हीही तुमच्यातलेच  झालोत. आपण एकत्र हाँँलमध्ये झोपू. केतकीच्या आईला बेडरूम आहेच. त्ययावर ड्रायवर च्या मनात  विचार आला  त्या दिवशी आपण इरेला पेटलो असतो तर बाईसाहेब  व त्यांच्या घरच्यांवर बाका प्रसंग  ओढवला  असता, देव माणसं आहेत आणि  आपण किती वाईट विचार करत होतो.  5-6 दिवस हवी असणारी,...

 आई, बाबा घरी पोहचले, खुप सारा झाडांंच्या  पानांचा पाला दारात पडला होता. आईला उगीचच भरून आलं, वाटलंसूद्धा नव्हतं गावाहून इथे, आणि इथून तिकडे आदिवासी गावात जाऊ, खरंतर केतकी च लग्न झाल्यावर गावी जावून निवांत सासरच्या  भल्यामोठ्या  घरात रहायचं होतं, केतकी एक वर्षाची असेल, केतकीचे बाबा नोकरी निमित्त  एकटेच बाहेर  ह्य गावात रहात होते,अचानक त्यांना कुणीतरी  कमी किंमतीत ही जागा आँफर केली, रेडी पझेशनचं घरं, तशी घरची सुबत्ता त्यामुळे  पगार जो काही स्वतःपुरता खर्च होई,  तेवढाच. .मग काय बाबांची(आजोंबांची) परमिशन काढून  घेतलं घर . आणि  माझी रवानगी भरल्या घरातून ह्या छोटा, पण स्वताच्या घरात झाली, त्या नंतर, मग सणवार सुट्टी  अशाच वेळी सासरी जाणं होई. फार फार 1 महिना ह्या घरांत दार बंद रहात असे, आता जवळ जवळ  सव्वा  वर्ष  हे घर बंद होतं.  तसं केतकीला चार काका, मोठ्या काकांनी लग्नच केलं नाही, पण त्यांनी  आजोबांनं साथ देत व्यवस्थित  व्यवस्थापन  केलं, प्रत्येकाला घरात स्वताची  जागा ,एकत्र कुटुंब  असून ...

 पाडयातील लोकांचा केतकी  कडे पाहण्याचा  त्या केसनंतर  दृष्टिकोन  बदलला, ते नियमीत आपल्याकडे पिकणारी पालेभाजी काही रानातील फळ पाठवू लागले, हळूहळू  त्यांची भिती नाहीशी होवून सर्वजण निसर्गाच्या  सानिध्यात  मिसळून  गेले, केतकीने शहरात जावून डिलीवरी  करायला नकार दिला, तिने तिथल्याच ग्रामीण  रुग्णालयात आपलं नाव नोंदवले,  ती शेवटपर्यंत कामावर रूजू होती, तीने एका सुंदर छोट्या  मुलीला जन्म दिला, सहा महिने तिला भरपगारी सुट्टी  मिळाली, तिला जी रिलीव्हर  मिळाली ती मुलगीच होती,  प्रथम  तीने एकटी रहायला नकार दिला पण केतकीने तिला तुझ्या  नकाराचा अर्थ तूला इथे  अगदीच कुणी ड्युटी  एक्सचेंज  करणारा मिळाला तर ठीक नाहीतर जाँब सोडावा लागेल त्यापेक्षा तू मागच्या असिस्टंट  काँर्टर  मध्ये न राहता आमच्याच काँर्टर  मध्ये रहा तूला घरचं वातावरण, जेवण व सोबतही मिळेल 4-6 महिन्यांचा  तर प्रश्न आहे, तू त्या साठी  जाँब सोडू नकोस,म्हणून विनवले,  तिने ते मान्प  केलं मात्र पाठीमागच्या...

    डॉ. ने थोडं बीपी कमी झालं सांगून प्रेगंन्सी  टेस्ट करून बघीतली, ती।  पाँझीटीव  आली सांगितले,  आणि आईच्या  चेहर्‍याला आठया पडल्या घरी येई पर्यंत  तिने राग कसा बसा दाबून धरला, एवढ्या मोठ्या  समस्येला  कसं तोंड द्यायचं कळेना, घरी आल्यावर आताच मी मामा, मामीला व राजच्या आई बाबांना फोन करते,  म्हणून आई फोन जवळ धावली, पण केतकीने  आईचा हात धरला काही नको  कुणालाही  फोन करायला माझा मी मार्ग  शोधेन, केतकी  म्हणाली, त्यावर आईने अग एवढं धैर्य  कुठून आणलंस? करणारा  जग सोडून निघून गेला, आणि हे कसं निस्तरायच? त्यावर केतकीने आईच्या  तोंडावर हात ठेवला, व काहीही बरळू नकोस, मी माझा प्राँब्लेम सोडवीन म्हणाली.  .  एवढयात फोनची रिंग वाजली, केतकीच्या बाबांचा  फोन होता. आई फोनवर हळू आवाजात बाबांशी  काहीतरी कुजबुजली. दुसर्‍या  दिवशी दारात बाबा आणि काका हजर!  आईने रात्री नविन छोटं माहेरुन  असतं ते  मंगळसूत्र  ते घालायला दिलं, त्यावर केतकी म्हणाली हे काय भलतंच तू मागे लावत...