मेंढर
तीने रानातून मेंढर आणली.झोपडी बाहेर खुंटीला बांधली.आणि आत गेली.संध्याकाळ दाटून आली होती.घरात जेवणाचा पत्ता नव्हता,तेवढयात दारावर थपकी पडली.तिने घाईघाईने दार उघडलं ,दारात वस्तीच दादा दडूकं घेऊन आला होता. बरोबर वस्तीवर ची 10-13 पोरं आणली होती. एकाने मेंढराला लाथ मारली आणि मेंढरू बोंबलत सुटलं, झोपडं खाली करायचं आहे की नाही. त्याने दरडावून विचारलं सुमीला काय बोलावे सुचेना, तिला धडकी भरली, अंगाला दरदरून घाम सुटला. अडखळत, चाचरत म्हणाली, धनी दोन दिस झालं घरला आला नाही. हे,,,,, त्याच्या आईबापापासूनचं झोपडं हाय, मी सोडून कुठं जावू? मग झोपड्याचं पैक टाक... ही काय भानगड आहे. हे सुमीच्या लक्षात येत नव्हतं, पण नवर् चा पता नव्हता ते पण ह्याच काहीतरी भानगडीतून होतं ह्याची खात्री तिला झाली. नवरा आला की जावू एवढं बोलली आणि सुमी खाली बसली. सारेजण धडाधड झोपडी बाहेर पडले. विमनस्क अवस्थेत घराच्या मधल्या टेकूला चिकटून सुमी बसली.तीला झोपड्यात काळोख दाटला हे देखील लषात आल नाही.ती कितीतरी वेळ तशीच बसली.बाहेर मेंढर मध्येच ओरडत होती...... थोड्या वेळाने ती जागची हलली,झोपडी...